Europejska i amerykańska polityka zarządzania jednolitym rynkiem (SINGLEMARKETS)

Kierowniczka projektu: dr hab. Katarzyna Andrejuk
Data rozpoczęcia: 29.09.2021
Data zakończenia: 31.12.2025
Finansowanie: ARENA Centre for European Studies, University of Oslo
numer projektu: 325699

Ten opis jest błędny z obu stron. UE usunęła wiele barier w wymianie transgranicznej, które nadal istnieją między amerykańskimi stanami, jak np. zróżnicowane standardy dla towarów, powielane wymogi licencyjne oraz dyskryminujące zamówienia publiczne i dotacje. Amerykanie nadal handlują i przemieszczają się między stanami więcej niż Europejczycy, ale robią to pomimo wielu przeszkód regulacyjnych – nie dlatego, że USA kiedykolwiek “ukończyły” projekt usuwający bariery, taki jak SMP. Zamiast dwóch punktów na tej samej drodze do otwartości rynku, te państwa wykazują różne wybory dotyczące kompromisów w zarządzaniu jednolitym rynkiem: – Ekonomiczne kompromisy dotyczące korzyści z jednolitych przepisów w porównaniu z konkurencją regulacyjną; – demokratyczne wybory dotyczące praw do mobilności i otwartości w porównaniu z przywiązaniem obywateli do autonomii lub kontroli granic; – kompromisy federalne dotyczące poszanowania różnorodnych tożsamości w porównaniu z wartościami jedności.

SINGLEMARKETS bada, kto i dlaczego popiera lub sprzeciwia się wyborom zawartym w tych systemach wewnętrznej otwartości. Wygeneruje porównywalne dane na temat postaw obywateli, biznesu i urzędników; przetestuje konkurencyjne teorie wyjaśniające reakcje; oraz zaangażuje normatywne debaty na temat ekonomii politycznej, demokracji i federalizmu. Odpowiedzi na te pytania mają znaczenie nie tylko dlatego, że zasady jednolitego rynku wpływają na możliwości ludzi na obu kontynentach, ale także dlatego, że te systemy wpływają na inne krajowe i regionalne ustalenia na całym świecie.

SINGLEMARKETS proponuje pierwsze w swoim rodzaju porównanie postaw politycznych dotyczących zarządzania rynkiem wewnętrznym w Unii Europejskiej i Stanach Zjednoczonych. Niezwykle mało badań porównuje współczesną politykę dwóch największych na świecie jednolitych rynków. To zaniedbanie wiąże się z niezbadanym założeniem – rozpowszechnionym w nauce i dyskursie politycznym – że opierają się one na podobnych zasadach, przedstawiając unijny “projekt jednolitego rynku” (SMP) jako “niepełną” imitację pozbawionego barier rynku amerykańskiego. To powszechne przekonanie jest głęboko mylące. Kraje europejskie już teraz muszą sprostać znacznie większym wymogom, by przyjmować towary, usługodawców, pracowników i firmy finansowe spoza kraju, niż czynią to stany amerykańskie. Handel międzypaństwowy i mobilność w USA są wyższe niż w Europie, ale te przepływy społeczne odbywają się pomimo barier międzypaństwowych w zakresie standardów, licencjonowania, dyskryminujących kontraktów i pomocy, regulacji społecznych i innych – nie dlatego, że USA kiedykolwiek podjęły się projektu regulacyjnego zmniejszającego bariery, takiego jak SMP.

Obecnie regulacje UE i USA wydają się instytucjonalizować całkiem odmienne wybory dotyczące politycznych kompromisów związanych z zarządzaniem jednolitym rynkiem: polityczno-ekonomiczne kompromisy między jednolitymi zasadami a eksperymentami regulacyjnymi i konkurencją, demokratyczne kompromisy między prawami do mobilności i otwartości a przywiązaniem obywateli do autonomii lub kontroli granicznej oraz federalne kompromisy między poszanowaniem różnorodnych tożsamości a wartościami jedności.

Podejmujemy pierwsze poważne kroki w celu zbadania polityki stojącej za tymi głównymi rezultatami polityczno-ekonomicznymi, pytając: kto popiera lub sprzeciwia się wyborom wpisanym w amerykańskie i unijne systemy otwartości rynku wewnętrznego? Dlaczego i co z tego wynika? Projekt generuje porównywalne dane na temat postaw obywateli, biznesu i urzędników w ankietach i wywiadach; testuje szeroki zakres konkurencyjnych teorii wyjaśniających odpowiedzi; i angażuje obserwowane postawy w normatywne debaty na temat ekonomii politycznej, demokracji i federalizmu.

classic-editor-remember:

block-editor